Modelowanie MetodĄ Nakladania Stopionego Materialu (Fdm) Z Wykorzystaniem Pla I Petg

Wyprodukowanie elementu stanowi najbardziej podstawowy i najważniejszy warunek wstępny wytworzenia gotowego produktu. Można to osiągnąc na kilka sposobów, z których jednym jest produkcja addytywna. Produkcja addytywna stanowi przeciwieństwo konwencjonalnej produkcji subtraktywnej, w której material jest usuwany z obrabianego przedmiotu.

W produkcji addytywnej istnieje wiele metod, a jedną z nich jest modelowanie z wykorzystaniem osadzania stopionego materialu (FDM) lub wytwarzanie z wykorzystaniem stopionego filamentu.

Modelowanie z wykorzystaniem osadzania stopionego materialu (FDM) opiera się glównie na wykorzystaniu filamentu, który pod wplywem wysokich temperatur topi się i zestala, tworząc warstwę. Proces ten trwa do momentu uzyskania produktu końcowego.

Na rynku dostępnych jest wiele rodzajów filamentów, a każdy z nich ma swoje zalety w zależności od zastosowania i ograniczeń budżetowych. PLA (kwas polimlekowy), ABS i PETG (polietylen tereftalan glikolowy) to najczęściej stosowane filamenty w drukarkach FDM.

W niniejszym badaniu podjęto starania w celu przeprowadzenia analizy eksperymentalnej i optymalizacji parametrów procesowych maszyny w celu drukowania elementów zarówno z PLA, jak i PETG, a także porównania obu materialów.