Deindustrializacja W Kolumbii: Analiza Ilościowa czynnik�w Determinujących

Niniejszy dokument poświęcony jest procesowi deindustrializacji w Kolumbii w latach 1965-2012 i ma na celu odróżnienie "trendów dlugoterminowych" (normalnych) od czynników, które przyspieszyly ten proces w wyniku tzw. "syndromu holenderskiego".

Jest to przypadek przyspieszonej deindustrializacji, w ramach której wskaźnik wartości dodanej przemyslu do PKB spadl z prawie 25% w polowie lat siedemdziesiątych do 20-22% w latach osiemdziesiątych, a obecnie wynosi zaledwie 12%.

Deindustrializację tę powiązano z: i) trudnościami strukturalnymi w zapewnianiu podstawowych uslug (energia, telekomunikacja, drogi) oraz ii) skutkami boomu w sektorze energetycznym i wydobywczym, którym towarzyszyly wysokie koszty sily roboczej i gwaltowna aprecjacja kursu walutowego, co potwierdza hipotezę o "chorobie holenderskiej".

Z punktu widzenia ekonometrii model VEC potwierdza hipotezę DD dla okresu 1970-2010 w porównaniu z hipotezą alternatywną dotyczącą deindustrializacji "dlugoterminowej".

Zjawisko to wyjaśnia się zazwyczaj ekspansją sektora uslug (wynikającą ze względnego wzrostu wydajności i "modernizacji") oraz poziomem rozwoju (wzrostem PKB na mieszkańca), które są zazwyczaj kojarzone z krajami rozwiniętymi.